Granice można stawiać z szacunkiem

Jasna granica nie musi kończyć rozmowy. Jak mówić o potrzebach bez ataku i bez rezygnowania z siebie?

Granica mówi o tym, czego potrzebujemy i na co jesteśmy gotowi. Nie jest karą dla drugiej osoby. Pomaga, gdy komunikat jest konkretny i odnosi się do sytuacji, nie do oceny charakteru.

Zamiast „Nigdy mnie nie słuchasz” spróbuj opisać fakt, jego wpływ i prośbę: „Kiedy przerywamy sobie w rozmowie, trudno mi dokończyć myśl. Chcę powiedzieć do końca, a potem usłyszeć Ciebie”.

Asertywność nie oznacza, że wszyscy od razu zgodzą się z naszym wyborem. Oznacza, że możemy pozostać w kontakcie z własnymi potrzebami, szanując potrzeby innych. Warto ćwiczyć na małych, codziennych sytuacjach.